Recensie van het concert in Zevergem (B), Zeverrock, 12 augustus 2000, door Richard Thannhauser

Vakantie doet de Kecks goed

De passie is terug!

Wuivende palmen, goudgeel brandend zand tussen de tenen, een versnapering binnen handbereik en geen verplichtingen. Vakantie dus, de jaarlijkse pitstop in de oneindige race naar eeuwige roem. Iedereen heeft het nodig, knapt er van op. Vraag het de Tröckener Kecks. Na maandenlang gejakker van de ene stad naar het andere dorp werkt een korte break als zielebalsem. Even weg van De Piek, Spijkpop, Hedon en het Dorpshuis. Even het terras in plaats van het podium.

Het was te merken in de laatste optredens voor de vakantie. De duizenden kilometers, de ontelbare zaaltjes, de zucht naar perfectie, het dankbare publiek. Leuk, maar ook slopend. Na vele maanden onafgebroken toeren komt een moment van geestelijke vermoeidheid. Een pas de deux tussen de man met de hamer en het houten hoofd. Het gaat ten koste van het enthousiasme. Goed, je lost het professioneel op door alles te geven. Maar de doorgewinterde bezoekers hebben al snel door dat juist dát extra stapje meer niet gezet kan worden. Logisch, wie werkt kent dit gevoel. Maar artiesten, die de spots constant op zich gericht weten, zijn kwetsbaarder dan de gemiddelde kantoorklerk of havenarbeider. Zij worden doorgaans beoordeeld op een momentopname.

De vakantie heeft de Kecks zichtbaar goed gedaan. De Zuid-Europese zon en de camping in Noord-Holland hebben verfrissend gewerkt. In Zevergem, het eerste optreden na de korte rustpauze, was de honger op het podium terug. Goed, Rick moest even de juiste toon vinden, maar vond hem snel. En de rest? Gerben zorgde voor vuurwerk en spuugde weer eens ouderwets over zijn drums. De passie droop er letterlijk vanaf. Hetzelfde gold voor Rob en Phil. De ogen glansden weer ondeugend, er werd weer gedold en vooral vol overgave gespeeld. En Theo? De bassist, die zijn rust in Portugal had gevonden, geeft nooit een kik. Alsof hij nooit vakantie nodig heeft. Zal schijn bedriegen?

Het publiek in Zevergem pakte het snel op. Hoe een band de massa in beweging krijgt. Het was de Travolta's eerder op de avond niet gelukt.
,,Het ging ouderwets lekker'', lachte Gerben Ibelings na afloop. ,,Na twee weken heb je gewoon weer zin om te spelen'', voegde Phill Tilli eraan toe. Rob van Zandvoort knikte instemmend. ,,Het is altijd lekker als het publiek het ook oppakt.''

Terwijl de band nagenoot van een mooie avond, was de crew achter de schermen druk bezig met inpakken. Hard werken, want na het vertrek van Buffel staan Frits en Ronnie er tijdelijk alleen voor. Maar dat beetje extra werk wordt voor lief genomen. Al moppert Frits over de 'waterval', die Rick weer eens heeft veroorzaakt op het drumstel van Gerben.
,,Hartstikke slecht voor de drums'', zegt Frits, terwijl hij de handdoek hanteert om het water te verwijderen.

Veel tijd om na te genieten, is er niet. Het hotel in Leuven wacht. Want zo'n twintig uur later is Marktrock in de Belgische studentenstad de volgende halte. Het vakantiegevoel zal snel wegebben. Maar dat is niet erg. De Kecks kunnen er weer een tijdje tegen. Niet overtuigd? Kom dan snel zelf poolshoogte nemen. Mogelijkheden genoeg in de komende maanden.

Leesvoer