recensie van het concert van 26 april in Paradiso Amsterdam, door Richard Thannhauser

Tröckener Kecks: gepassioneerde koningen van een gelukkige minderheid

Een broeierige avond in de muziekkerk
Mijn moeder had me er vroeger nog zo voor gewaarschuwd. 'Jongen', sprak ze op strenge toon, 'ook al geniet je nog zo intens, ga voor het zingen de kerk uit'. Het was een wijze raad, die ik vanzelfsprekend keurig opvolgde.
Had ik deze goed bedoelde raad tot in de eeuwigheid ook letterlijk in ere gehouden, dan had ik op woensdagavond 26 april heel wat moeten missen. Want in de heilige muziekkerk Paradiso was het voorspel van De Mens al zo opwindend, dat het De Tröckener Kecks weinig moeite kostte de naar schatting zevenhonderd aanwezigen binnen twee uur naar een ongekend hoogtepunt te leiden.
Voor de vaste volgers was het jammer dat in Paradiso voor de gebruikelijke set werd gekozen. Een hoog >TK-gehalte dus, want alle twaalf nummers van deze cd werden live gebracht. Nu heb ik niets tegen >TK, wat werkelijk een meesterwerkje is. Maar bijvoorbeeld de gevarieerde aanpak van enkele dagen eerder in Meteren had niet misstaan in een zaal gevuld met veel oude Kecksvrienden en -vriendinnen. Dat de Tröckener Kecks toch voor het vertrouwde programma kozen, had volgens Phil Tilli een reden.
,,In Paradiso experimenteer je niet. In deze set weet ik bijvoorbeeld precies welke gitaar ik bij welk nummer nodig heb en hoef ik me alleen met spelen bezig te houden. Als je ineens een aantal nieuwe nummers wilt brengen, zit je tijdens het spelen al te piekeren over het komende nummer. En dat terwijl je de volle concentratie nodig hebt om te spelen.''
Try-outs zijn dus voor de kleinere zalen en niet voor Paradiso. Optreden in het voormalige huis van God is meer dan muziek maken.
,,Spelen in Paradiso betekent toch een stuk prestige'', stelt basgitarist Theo Vogelaars droogjes vast. ,,Bovendien komen juist bij dit optreden naast de echte fans veel vrienden en bekenden kijken. Een extra motivatie.''
Gemotiveerd was het vijftal zeker. Heeft het te maken met de aparte sfeer in Paradiso, de vele vrienden en bekenden onder de aanwezigen? Of klinkt muziek altijd beter als alle aanwezigen louter en alleen op de Tröckener Kecks zijn afgekomen? Waar in een achteraf dorpshuis lokale vertierzoekers doorgaans in de meerderheid zijn, wordt in de kerk aan de Weteringsgracht uit volle borst meegezongen. Het samenspel tussen de honderden getrouwen en de vijf bandleden zorgt voor een broeierige sfeer die nog eens wordt gestimuleerd door de extreem hoge temperatuur in de zaal. Af en toe vliegt de inhoud van een bierglas door de lucht en deze koele gele regen is zowaar aangenaam voor de zweterige lijven vooraan het podium.
Het optreden stak perfect in elkaar. Vanaf het aanzwellende tromgeroffel van Gerben Ibelings bij het openingsnummer Op De Vlucht tot aan het vertrouwde slotstuk Achter Glas. Dat dankzij Phill Tilli weer lekker chaotisch eindigde. Tilli presenteerde zich weer eens als de belhamel van de Kecksklas. Net als eerder in Meeden sloopte hij de snaren van zijn gitaar en smeet het instrument vervolgens wild van zich af. Vervolgens plaagde hij Theo Vogelaars, testte hij de toetsen van keyboardman Rob van Zandvoort en viel hij Rick de Leeuw in de armen.

Als je de gedreven band live bezig ziet, vraag je je steeds weer af waarom de Tröckener Kecks nog steeds geen massale waardering krijgt. Het antwoord is zoals altijd snel gevonden. De commercie heeft geen grip op de band, zoals een trouwe fan in de zaal verwoordde. Hij nam de nieuwe mini-cd als voorbeeld. ,,Ik snap niet waarom Ik Denk Nooit Meer Aan Jou niet live is opgenomen. Als studionummer valt het nauwelijks op, maar in een volle zaal, als het publiek er een heerlijke samenzang van maakt, klinkt het mooier. Echter vooral. Een nummer dat je zo zou kopen, als je het op de radio hoort. Live voel je bij dit nummer de emotie, die je op het studioproduct niet hoort.''

Het is beter zo. Soms word je gevangen door een angstige droom na een wervelend optreden zoals in Paradiso. En met de wetenschap dat ook nog eens >TK door alle kenners als sensationeel wordt ervaren, vrees je dat op korte termijn heel Nederland aan de voeten ligt van het vijftal muzikanten. En wat gebeurt er dan? Geen optredens meer in godverlaten oorden, maar alleen nog in de grotere zalen. Bodyguards voor het podium, die gillende meisjes op afstand moet houden. Brrr. Het succes verdienen ze zeker, maar niet de tol van de roem. Laat de Kecks alsjeblieft de Kecks blijven. Gepassioneerde koningen van een gelukkige minderheid. Koningen, die hun eigen weg zoeken in de ondoordringbare jungle van muziekland.
Want ook in Paradiso bleek dat kracht niet gehaald hoeft te worden uit het brein van de snelle marketingjongens. Bijna twee uur lang bewezen de Kecks op geheel eigen wijze, dat liefde mooier is als je zelf je liefje mag kiezen. En het is opvallend dat zelfs de oudere aanhang het werk van >TK zo weet te waarderen. Want in de jaren tachtig en negentig waren de Kecks toch vooral een band, waar stoere jongens van droomden en avontuurlijke meisjes van rilden.
Zingen over drank, vrouwen, voetbal en het vrije leven. Het waren mooie tijden. Die overigens tussen de >TK-nummers door herleven. Neem de waanzinnige intro van De Jacht. Met Gerben Ibelings, Theo Vogelaars en Phill Tilli in een uitdagende hoofdrol. Krachtvoer voor het publiek.

De liefhebbers hadden dan ook weer een perfecte avond, inclusief vier toegiften. Eén daarvan met Frank vander Linden, zanger gitarist van de Belgische driemanformatie De Mens. Zijn vertolking van Irene met de muzikanten van de Tröckener Kecks werd enthousiast ontvangen. Enthousiaster dan zo'n twee uur eerder, toen hij hetzelfde nummer met zijn eigen band ten gehore bracht. Jammer, want De Mens (de band bestaat naast Vander Linden uit basgitarist Michel de Coster en drummer Dirk Jans) is een topact. Die niet voor niets volle zalen trekt bij onze zuiderburen. Logisch, want een band die in haar repertoire beauty's heeft als 'Wil je beroemd zijn', 'En in Gent' en 'Seks verandert alles', verdient ook in Nederland een kans. Het is dan ook zeker geen kwelling voor de Kecksfans om bij de komende concerten in Utrecht en Tilburg wat eerder binnen te komen.
Ervaar zelf dat De Mens meer is dat een halfgaar opwarmprakkie.

Leesvoer