Recensie van het concert in de Groene-Engel Oss, van 16 februari, door Jo(ke).

Oss, kort en héél krachtig
De Kecks in Oss, de derde keer op amper één jaar tjd. Einde vorig jaar waren Rick en Rob hier nog te gast samen met de mensen van Grof Geschut in een geslaagde poging om dit jeugd- cultuurhuis van de sluiting te redden. Eigenlijk moeilijk te begrijpen: waarom het jonge (én minder jonge) publiek de toegang ontzeggen tot dergelijke prachtaccomodatie? Ik weet niet het fijne van de toenmalige overheidsargumentatie, maar ik kan me in de verste verte niet voorstellen dat enige vorm van geluids- of andere overlast hiervan de reden is. Als Belgen keken wij dan ook meer dan raar op toen stipt om twee uur 's ochtends onherroepelijk de tapkraan dicht en de lichten aan gingen. Maar bon, belangrijkste is dat de Groene Engel er anno februari 2001 nog steeds is voor wie het bedoeld was: iedereen tussen 7 en 77 mits jong van geest.

De optredens dan! Néén, de Kecks waren géén voorprogramma van Grof Geschut. Dit was een volwaardig duo-optreden waarbij Rick & Co zelf opteerden om de spits af te bijten. In deze stad kunnen de Kecks echt niet veel meer misdoen, en Oss-publiek rolt hen in ruil de rode loper uit, geeft een lekker ruim podium dat genoeg adem- en beweegruimte garandeert en een zaal met goeie akoustiek (huiswerk goed gemaakt, heren van de PA) met aan weerszijden vlot werkende tapkranen.
OK, weliswaar geen afgeladen vol huis, maar feest was het zeker. Na de gebruikelijke mentale en fysieke stretching gedurende de eerste twee à drie nummers stond driekwart van de zaal mee te deinen en jumpen alsof het de Antiliaanse Feesten op verplaatsing waren.
De Kecks live zien verveelt me nooit, en ze blijven zich uitsloven om elk concert nét dat beetje anders te maken: playlisten doorelkaar gooien, afwisseling in de nummerkeuze, en de nummers met vaste stek krijgen dan iedere keer weer een andere draai zodat ze blijven verrassen. Hier krijg je geen sleet op, alleen een patina dat het geheel alsmaar mooier maakt. Het blijft me ook verbazen hoe zeer Rick, Rob, Theo, Gerben en Phil zich blijven amuseren op het podium. Een ander band zou je na vijf jaar even intensief touren als de Kecks (laat staan dat er veel anderen zijn die het al twintig jaar uithouden) al eens kunnen betrappen op het routinematig afhaspelen van een set, of minstens het recycleren van bindteksten als ware het glazen melkflessen, maar niks van dat alles bij ons Amsterdams collectief. Ik kan jullie alleen maar encourageren om alles fris, origineel en persoonlijk te houden. Waarvoor dank!

En wat is er eigen aan de aangename dingen des levens: jawel, dat ze weer véél te snel voorbij zijn! Gelukkig mochten er nog twee bisnummers aan af, maar ook hier stond de organisator tussen de coulissen een beetje met dichtgeknepen billen te kijken naar z'n uurwerk. Er waren er nog die het podium opmoesten om voor het ingaan van de sperrzeit nog een integrale set in schoonheid te brengen. Na een snelle decorwissel was het de beurt aan Grof Geschut om het tweede luik van de avond in te kleuren. Potige set, een sound die we ons gelijk op één of ander groot festivalpodium konden inbeelden. Een Anouk-achtige vergelijking maakte zich wel van ons meester, maar deze zangeres had met z'n momenten een stem waar ze zonder problemen de voorste rijen van een regiment paracommando's uit z'n sokken kon blazen.

Ondanks al die inspanningen was er toch iéts dat maakte dat er minder betovering uitging van het optreden van Grof Geschut. De patina die er nog niet is zeker? Misschien iets minder boze indruk geven volgende keer?
Of zijn wij als Kecks-routiniers niet objectief genoeg in onze waarnemingen?

Ach Kecks, jullie zijn nog niet helemaal het podium af, of ik kijk al uit naar jullie volgende optreden...Het zal nog een tijdje duren eer we jullie live terug kunnen zien, maar ondertussen houden we ons wel overeind met de schatkist aan nummers die jullie ons de afgelopen twintig jaar bezorgden, en met het regelmatig frequenteren van jullie mooie website. Dit is niet echt wat ze in de volksmond noemen "een schrale troost", integendeel!
Indien er zich geen wijzigingen voordoen in de concertkalender is het tot binnen enkele maanden op belgisch of vlak-bij-belgisch territorium. Zucht.

Merci. Dankuwel.

Leesvoer