Marie Claire Man januari 2001

Rick de Leeuw

Intro: Elke maand luncht Helen Defares met een bekende Nederlander. Deze maand is dat met Tröckener Kecks zanger Rick de Leeuw. Ze praat met hem in restaurant Spring over z'n romantische aard en wilde imago. 's Middags is het in Spring eten wat de pot schaft, wat in dit geval tonijn is gevolgd door kabeljauw. Een lekkere rode huiswijn laat de vissen goed zwemmen.

Helen: Je ziet eruit als een wilde rocker maar je teksten zijn zo romantisch als de pest. Wat ben je nou eigenlijk?
Rick: Als je romantisch bedoelt in de 19e eeuwse opvatting dat je kunt blijven zoeken maar het toch nooit vindt, dan past dat wel bij mij. Romantiek is per definitie dolende.
Helen: Wat zoek je dan?
Rick: Iets dat ik op kostschool ben misgelopen.
Helen: Dus je bent eigenlijk gewoon je jeugd aan het inhalen.
Rick: Zoiets, hoewel ik weet dat het belachelijk is.
Helen: Wat miste je in je jeugd?
Rick: De mogelijkheid om te laten zien wat ik kon. Ik dacht altijd "ik ben iemand" maar dat kon ik daar niet kwijt. In de band is het me gelukt om die mateloze geldingsdrang op een voor mij heel aangename wijze kwijt te kunnen.
Helen: Ben je nu wie je wilt zijn?
Rick: Nog niet. Als zanger kan ik nog veel beter. Ik weet dat ik geen geboren zanger ben, maar ik denk nu pas voor het eerst "het wordt wel wat". Het duurde even voordat ik voor mezelf bewezen had dat ik ook liedjes en teksten kan schrijven. Maar ik ben niet zo getalenteerd om de houding van iemand met ster-allures te rechtvaardigen.
Helen: Die strenge kostschoolperiode lijkt mij juist de ideale basis voor wild rock&roll gedrag.
Rick: Niet voor mij. Een hoerende sloerende dronkenlap die te lam is om z'n teksten te onthouden, is niet mijn idee hoe je met muziek moet omgaan. Daarom drink ik ook niet voor een optreden en drugs heb ik nog nooit gebruikt.
Helen: Dat serieuze strookt niet met je wilde imago.
Rick: Ik vind drugs gebruiken helemaal niet rock. Die maken je afhankelijk en niets is zo erg als onvrijheid. Rock is voor mij vrijheid. Ik kan wel een avond goed uitgaan want ik ben geen boekhouder of zo. Maar ik vind het gênant om te moeten voldoen aan het beeld dat men van me heeft. Het lijkt me een ramp om op te treden terwijl ik weet dat het niet goed is wat ik doe. Dan heb ik geen plezier meer en een optreden moet het leukste van de dag zijn.
Helen: Je hebt het alleen over muziek en de band. Heb je thuis nog een leven?
Rick: Meer dan vroeger.
Helen: Ben je thuis anders dan op het podium?
Rick: Tuurlijk. Ik moet er niet aan denken dat ik thuis ben zoals ik op het podium ben en andersom. Dat zou voor niemand interessant zijn.
Helen: Dus thuis zit je, niks romantisch, met je geitenwollen sokken voor de buis.
Rick: Nee! Ik ben heel leuk en attent hoor. Ik heb vanmorgen bijvoorbeeld om 9 uur al boodschappen gedaan en de Surinaamse kip gemarineerd en in de oven gedaan. Dat vind ik lief. Ik kan namelijk ook de pizzalijn bellen maar dat is niet leuk. En als ik tijd heb, haal ik m'n kinderen tussen de middag van school zodat ze niet hoeven over te blijven. Dat soort praktische dingen vind ik veel belangrijker dan regelmatig naar de Efteling gaan.
Helen: Het praktische verbloemt het emotionele. Loop je daarvoor weg?
Rick: Ik denk het wel. Ik vind dat er onder de vlag emotie te veel geouwehoer zit. Zelf kan ik pas over een probleem praten als ik weet wat ik ervan vind of als ik een oplossing heb gevonden. Ik vind het bijvoorbeeld heel moeilijk om precies op het juiste moment de juiste woorden te zeggen tegen iemand die dat op dat moment nodig heeft. Ik moet het eerst snappen. Dan pas kan ik erop reageren. Alleen heb ik met de muziek en de band een parallelbestaan gecreëerd waarin ik achteraf alsnog de juiste dingen kan zeggen. Daarom schrijf ik liedjes. In vertraging probeer ik dan goed te maken wat ik op een eerder moment niet kon.
Helen: Een schreeuw om hulp.
Rick: Maar alleen over dingen die ik zelf snap. Pas als ik uitgetherapeutiseerd ben kan ik erover schrijven. Het is geen fraai verhaal maar zo is het. In het dagelijkse leven ben ik net zo'n sukkel als iedereen.

Leesvoer