Recensie van het concert van 26 oktober in de Kade Zaandam, door Jeroen van der Tol

Kecks voor het laatst in Zaandam
De Kecks uit elkaar! Dat was wel even slikken. Over het waarom van 't brok in de keel kan ik kort zijn. Sinds mijn zestiende groot fan van Rick, Leo, Theo en Bob en vroeger altijd naar hun concert in Paradiso of Drieluik. Alle CD's in de kast. De eerste twee elpee's, shirtjes uit de winkel van Theo, een schoolkrant interview, voor de buis toen Rick bij Rur verscheen. En meer recent de boeken van zowel Leo als Rick gelezen. Vele artikelen in de krant verzameld, twintig keer gelezen. Ik kan zo nog wel even doorgaan. En ding was duidelijk: vrijdag 26 oktober ben ik in De Kade in Zaandam om het laatste concert van mijn jeugdhelden in Zaandam te bewonderen!

Een volle zaal deels gevuld met oude bekenden. Verdwenen hanenkammen, de echte haarkleur weer terug. Ook mijn kuif is al jaren verdwenen. Lekker biertje. Kwart over tien: "Ren jongen ren jongen ren" begint Rick. De redelijk rustige zaal staat met de drukte van de afgelopen week nog in het hoofd te kijken en te luisteren naar de Kecks. Voor velen waarschijnlijk de eerste keer zonder Leo en Bob maar met Phil, Rob en Gerben. Stuk voor stuk goede muzikanten. Rob op toetsen is op het eerste gezicht de meest in het oog springende en in Paradijs klinkt de piano prachtig. Maar ook het drumstel klinkt nu anders en om heel eerlijk te zijn beter dan vroeger. Maar Gerben weet dat ook. De natte drumsolo na liters bronwater was wel een beetje over the top en het een-tweetje met gitarist Phil kwam helaas, ondanks vermoede pogingen van Phil niet van de grond. Gerben ging weer zelf verder met zijn solo. Leo zou hieraan nooit zijn begonnen. Ook het gitaarspel van Bob mis ik nu een beetje. Pijnlijk duidelijk werd dit in Achter glas. De gitaarsolo klonk vroeger, ook live een heel stuk beter.
Na een half uur begon de zaal warm te draaien en vooraan begon het een klein beetje te broeien. Nog maar een biertje! Oude en nieuwe nummers wisselen elkaar af en de stem die ik heb grijs gedraaid op mijn slaapkamer, flat en nu mijn eigen huis spreekt, mij weer eens direct toe. Zet mij af en toe aan tot denken en kleurt mijn gedachten. Rick zijn stem is bijzonder, geen nachtegaal, maar wel een beetje Orpheus. Prachtige teksten en leuk dat bijna aan het einde Leo ook nog van zich liet horen. Niet door aanwezigheid, maar wel door zijn single Wat goed is komt snel van de fictieve band de Kameleons.
Nagenietend en in berusting verlaten we de zaal. Nog even bij Theo langs om hem te bedanken voor de prachtige optredens. De teleurstelling over het einde is in zijn ogen te lezen en wordt nog eens benadrukt door de woorden:"Ik had nog wel twintig jaar door willen gaan!" gevolgd door: "Ik ga mijn best doen om bij het slotoptreden in Paradiso de band in de originele bezetting minimaal n nummer bij elkaar te krijgen" We kopen een CD en een LP, laten het boek signeren en verlaten de Kade. Niets berusting dus, maar kaarten halen voor Paradiso!

Zaandam, 28 oktober 2001 Jeroen van der Tol

Leesvoer