HAARLEMS DAGBLAD, door Peter Bruyn december 1987, uitgewerkt door Tim (nederrock.nl)

WIJ TEGEN DE REST VAN DE WERELD

"Mijn gemoed schiet vol", roept Rick de Leeuw met veel gevoel voor theater, terwijl hij samen met Leo Kenter over de oprijlaan van Hageveld loopt. Even later, bij het weerzien van het befaamde bisschoppelijke college, zijn ze toch een momentje echt stil. En momentje. Dan wijst Leo en zegt: "Kijk, de kamer in die hoek. Daar hebben wij een jaar gezeten."

Tegenwoordig zijn zij zanger (Rick) en drummer/tekstschrijver (Leo) bij de popgroep Trckener Kecks. Opgericht in de rumoerige nadagen van de punk en nog altijd hardnekkig vasthoudend aan het Nederlands als taal om in te zingen. Onlangs verscheen hun vierde en tot dusverre beste album 'En Op En Miljoen'. Een plaat die niet alleen ook in Duitsland en Scandinavi wordt uitgebracht, maar binnenkort ook in de vorm van zo'n fraai glimmend CD'tje verkrijgbaar is. Het gaat dus goed met de Kecks. Komende zaterdag spelen ze in 'De Hoeve' in Hoofddorp en afgelopen vrijdag gingen Rick en Leo - na acht jaar - voor n keertje terug naar de plek waar ze 'vrienden voor het leven' werden: het Heemsteedse Hageveld, destijds een internaat voor jongens.

"Daar, dr sliepen de vijfde- en zesdeklassers", wijst Leo als we aan de zijkant van het gebouw gekomen zijn. "Daar stond ook de pick-up en dat was n van de redenen dat wij er dat laatste jaar niet meer mochten komen. Want wij draaiden altijd de Sex Pistols en zo. En dat kon dus heleml niet." "Hier voetbalden we twee keer per jaar tegen de leraren", zegt Rick, bij het sportveld aangekomen. "Goh, dit is nog dezelfde cornervlag." "Ja, en hier heb ik nog wandelende takken gezocht", vervolgt Leo. "Maar eh, het is nu allemaal wel wat triest en verlaten, hoor." Misschien omdat het winter is, en vrijdagmiddag. De leerlingen zijn al naar huis. In de lerarenkamer hebben de docenten hun wekelijkse borreluur. Als Rick en Leo in hun leren jacks onaangekondigd binnenstappen zijn de blikken op z'n zachtst 'verbaasd'. Het duo was destijds bepaald berucht.

Max Verbeek, die het tweetal ooit de beginselen van de Nederlandse taal en letterkunde bijbracht, is het eerst over de schrik heen. Er worden handen geschud. En bijgepraat? Ach, wat valt er bij te praten. "Ik vraag in mijn klassen nog wel eens wie de Trckener Kecks kent", zegt Verbeek. "En ja hoor, er zijn er altijd wel een paar die..." Dan zwaait de deur open en galmend klinkt het door de docentenkamer: "H eikel! Hoe is het met jou, jongen?" Het is de Heemsteedse beeldend kunstenaar en tekenleraar aan Hageveld, Willem Snitker. Met uitgestoken hand komt hij op Rick af. Daarna Leo. "Ik hoor alleen maar goede dingen over jullie. Weet je," vervolgt Snitker, "ik heb Rick nog aangehaald toen ik mijn vijfentwintigjarig leraarschap hier vierde. Toen heb ik gesproken over die keer dat ik hem om een kopje thee vroeg en hij die hele pot over het tafellaken leeg goot. Dat was een uiting van daadkrachtigheid die ik daarvoor nog niet was tegengekomen op deze school. Daarna ook niet meer, trouwens."

Maar vertel eens, dat schrijven, dat zingen, zat dat er toen ook al in? "Nou, Leo was in ieder geval iemand die Nabokov las voor zijn lijst", weet Verbeek zich te herinneren. "Hij had veel meer gelezen dan anderen." En Snitker: "Ik ben in die eh... betonrock niet zo thuis. Maar Rick was altijd al een jongen die zich heel direct uitte." "Laten we maar weggaan", zegt Leo, nadat ze nog een paar minuten door het oude schoolgebouw hebben gelopen. "Ik weet nu waarom ik nooit meer terug ben geweest. Ik heb hier eigenlijk niets meer te zoeken." In n van de sleutelsongs van hun nieuwe plaat zingen de Kecks:

'als je doet wat je niet doen wilt
en je raakt je dromen kwijt
niet doet wat je doen wilt
is dat zonde van de tijd'

Een tekst met Hageveld-wortels? Rick haalt zijn schouders op. "Natuurlijk gaat dat k over Hageveld. Ik denk dat wij gewoon een wat late pubertijd hebben gehad. Toen we zeventien, achttien waren moest het er opeens allemaal uit. We hadden hier nog n vriend. En het was wij drien tegen de rest van de wereld."

Archief