Fret, artikel van 1 maart, door Roel Bouman

Tröckener Kecks
We horen er gewoon niet bij

Met het verschijnen van de cd >tk zijn de Tröckener Kecks weer terug en hoe! De band scoort tien jaar na de eerste top-40 hit Met Hart En Ziel weer een prijsnummer met Niemand Thuis. Zanger Rick de Leeuw voelt zich gezegend.

Het is een aardig tijdje stil geweest rond de Tröckener Kecks. Dat wil zeggen wat plaatwerk betreft. De optredens lopen nog steeds als een tierelier. Maar de band die alweer bijna twintig jaar meegaat is terug aan het front met een overtuigend nieuw album, een nieuwe gitarist, een nieuwe platenmaatschappij en nieuw elan! En wie kan daar beter over vertellen dan zanger Rick de Leeuw?

'Het voelt als een zegening' aldus de veertigjarige De Leeuw, als hij vertelt over de totstandkoming van >tk en de manier waarop het materiaal geschreven is. De band volgde dit keer namelijk een heel ander procédé dan gebruikelijk. Wanneer Rick de schetsen van een aantal nieuwe nummers afhad, ging de groep steevast een weekje naar Italië. 'We logeerden daar bij vrienden en konden op ons gemak de liedjes uitwerken, er was geen druk van dure studiotijd of een deadline, dus dat gaf ons de gelegenheid om diep in die nummers te kruipen. Wanneer we tevreden waren met de resultaten gingen we weer terug naar huis.'
'Tijdens de concerten probeerden we die nieuwe ideeën dan. Zo werkten we aan een collectie nummers waar we zelf enthousiast over waren en die tijdens optredens goed uit de verf kwamen. Toen we genoeg liedjes hadden zijn we de studio ingedoken. Daar viel toch nog een aantal nummers af en ontpopte een aantal andere zich als nieuwe favorieten. In ieder geval hebben we zo een album bij elkaar geschreven waar we honderd procent achter kunnen staan. Ik kan het iedereen aanraden: kom uit dat oefenhok, ga ergens naar toe waar je ongestoord kunt werken, slijp die liedjes bij en laat ze tot leven komen. Ga pas de studio in als alles naar wens is. Bij ons werkte het louterend.'
Ook de nieuwe gitarist Phil Tilly heeft een belangrijk aandeel gehad in het nieuwe geluid van de Kecks. De Leeuw: 'Hij heeft een veel helderder gitaargeluid dan Rob de Weerd en een dienende manier van spelen, minder dwingend, waardoor iedereen meer uit de verf komt. Ik merk dat ik nu veel meer met de muziek meekan, in het reageren, in de timing en met de dictie.
Geweldige gozer trouwens, hij is pas 27 en weet nu al wanneer hij niet moet spelen. Toen ik zo oud was zat ik vol geldingsdrang, ik maakte dag en nacht lawaai, ik wilde overal gehoord worden, op het pathetische af. Maar hij heeft nu al een muzikale volwassenheid bereikt die ik pas op mijn vijfendertigste had. Daar heb ik heel erg veel bewondering voor.'

Wilhelmus
De nieuwe aanpak bij het schrijven van het materiaal voor >tk werkte niet alleen louterend voor de Kecks zelf, het resultaat is er ook naar. Het twaalfde album is duidelijk een grote stap vooruit. Licht, lucht en ruimte zijn goede trefwoorden voor het verse materiaal. Ook nieuwe technieken zijn de Kecks niet ontgaan, zo horen we samples, tapeloops en zijn er allerlei elektronische foefjes die pas aan de oppervlakte komen als je het album wat vaker hoort. Volgens De Leeuw is dat alles het resultaat van twee zaken: 'Aan de ene kant komt het doordat we het hebben opgenomen in mijn eigen studio. Ik voel me daar natuurlijk uitstekend thuis en weet precies hoe alles werkt. Aan de andere kant is het ook voor een deel op het conto van JB Meyers te schrijven.' Deze (inmiddels ex-) Supersubber coproduceerde >tk en daar is De Leeuw bepaald enthousiast over: 'De samenwerking verliep geweldig. Jan-Bart is nog vrij jong, maar wat weet die gozer veel van muziek! En muzikaal, dat houd je niet voor mogelijk. Geef hem 's morgens een instrument in handen waar hij nog nooit op gespeeld heeft, bijvoorbeeld een didgeridoo of zo, en hij speelt er 's avonds het Wilhelmus op, ongelooflijk!'

Nederlandstalig
Wat Rick ook ongelooflijk vindt is de stand van zaken in Nederlandstalig muziekland. Hij heeft er geen behoefte aan om collega's af te vallen, maar wil er toch wel wat over kwijt: 'Meestal mis ik de ziel in die muziek. Het doet me niets. Volgens mij komt het doordat er veel te veel de nadruk op verstaanbaarheid wordt gelegd. Na de doorbraak van Marco Borsato is de begeleiding heel vaak ondergeschikt aan de zanger. Maar ik zal me inhouden want we krijgen toch al vaak het commentaar dat wij er niet bij zouden willen horen. Ik heb daar laatst nog over na zitten denken en het is niet zozeer dat we er niet bij willen horen, we horen er gewoon niet bij. Het is helemaal niet zo dat ik bewust raar doe, of alternatief wil zijn, maar ik wil gewoon wat anders blijkbaar. Ik wil niet steeds hetzelfde liedje schrijven.'
'Als ik het gros van de Nederlandstalige liedjes hoor, levert - ik durf geen hard cijfer te noemen, maar ik denk rond de 100% - hetzelfde beeld op. De hoofdpersoon van het liedje is de zanger van de band. Hij is een toffe peer die misschien hier en daar wel eens iets niet helemaal goed doet, maar met een hart van goud, recht door zee en vol met passie. Als je dat eens een keer anders wilt doen, zie je iedereen schrikken. Neem het nummer Ik Denk Nooit Meer Aan Jou, de hoofdpersoon daarvan is een eikel. De eventuele sympathie voor de hoofdpersoon druppelt langzaam per zin uit het lied. Dat hoort helemaal niet tegenwoordig. Dan denk ik: kijk toch eens om je heen mannen! Er gebeurt van alles in de hedendaagse muziek, maar in Nederland hoor je dat niet. Hier zitten we maar vast in de diepere kant van de kleinkunst.'

Studiowerk
Dat 'kijk toch eens om je heen mannen!' slaat wat De Leeuw betreft niet alleen op de Nederlandstalige teksten, maar geldt ook voor het gebruik van de studio's in Nederland: 'Het merendeel van de studio's houdt veel te veel vast aan de analoge manier van werken. Men durft de veranderingen veel te weinig aan.' De Keckszanger kan het weten want hij is ook bekend als producer. Hij heeft al een aantal Nederpopklassiekers op zijn naam staan, zoals Blauw van The Scene. Momenteel is hij bezig met Pieter Bon, voormalig zanger van MAM, de debuutplaat van In 't Wild en met Koster. De laatste is de nieuwe band van Allard Jolles, bekend van Claw Boys Claw en L'Attentat.
'Allemaal hartstikke leuk om te doen. In de studio voel ik me als een vis in het water. Vooral nu ik mijn eigen studio heb. Ik vond produceren altijd al geweldig, maar ik heb een hekel aan het reizen naar de studio toe.
Aan het altijd maar afhankelijk zijn van de technicus van dienst, van de beperkingen in tijd en van de krappe budgetten. Dat soort zaken maakt dat je een plaat altijd maar tot 70 of 80% kunt opkrikken. Maar daarboven zit nog een heel nieuwe dimensie. Dat heb ik met >tk heel goed gemerkt. Vroeger waren we al tevreden geweest met een plaat zoals die na een maand klonk. Nu zijn we gewoon nog vijf maanden doorgegaan. In mijn eigen studio heb ik de omstandigheden tenminste zelf in de hand. Produceren in de eigen studio is uh...een zegen! Overigens betekent dat niet dat alleen studiowerk voldoende is, want ik wil ook dat podium op. Wat dat betreft zit er voor ons geen sabatical year in, sterker nog, er zit nog niet eens een sabatical weekend in, ik wil altijd maar spelen!'

Gefingeerde rockster
Een dag vullen met enkel spelen en produceren is ondoenlijk in Nederland en zo heeft de zanger van de Kecks tegenwoordig nog een derde manier om wat broodbeleg te verdienen. Rick heeft een vaste column in het nieuwe muziekblad Aloha en rond de zomer zal een boek van zijn hand verschijnen. De Leeuw: 'Het wordt een licht geromantiseerde, deels autobiografische schelmenroman. De hoofdpersoon lijkt erg op mij. Tenminste op mij tussen pakweg mijn achtste en mijn zestiende jaar. De Laatste Held gaat het heten, tenminste dat is mijn werktitel. Met de stukken voor Aloha zit ik nog een beetje te dubben welke kant het opmoet. Ik heb vast een paar afleveringen vooruit geschreven om te kijken hoe het zich ontwikkelt. Het lijkt erop dat ik in de huid wil kruipen van een redelijk ver van mij afstaande gefingeerde rockster die allerlei facetten van de muziek meemaakt. Erg leuk om te doen en ook heel leerzaam dat schrijven.'

Pers