Recensie van het concert in Esbeek, zaterdag 25 augustus 2001, door Richard Thannhauser

Kecks in Esbeek

'Het doet pijn, maar je komt er wel weer overheen'

Waarom de Kecks ermee stoppen?
,,Er kunnen wel 25 redenen zijn''

Het is even na negenen als onze zoveelste Kecksreis door Nederland en België deze keer Esbeek als bestemming heeft. Het is twee dagen nadat de Kecks hun afscheid wereldkundig hebben gemaakt. Een simpel berichtje op de site zorgde voor een schok met een kracht van acht op de schaal van Richter bij de vaste schare fans.
Eerlijk gezegd heb ik de afgelopen maanden al regelmatig gesproken over de dag, waarop het einde kenbaar zou worden gemaakt. Want al vinden wij de Kecks steengoed, de belangstelling bij concerten blijft beperkt tot een paar honderd selecte liefhebbers.
Waar Bløf en Van Dik Hout moeiteloos Ahoy vullen, reizen de Tröckener Kecks al jaren van zaaltje naar feesttent. Bijna elk concert is een feest, een explosie van energie vermengd met poëzie. De Kecks hebben altijd alles gegeven, maar als je ziet wat ze ervoor hebben teruggekregen... Dat moet ook op de band frustrerend hebben gewerkt.

Het moment waarop het afscheid wereldkundig wordt gemaakt, komt voor velen wel als een verrassing. Ook voor mij. Vlak voor de zomervakantie sprak ik enkele bandleden in Nieuwegein. Er werd gesproken over een nieuwe cd, een theatertour. En nog geen twee maanden later is ineens het eindstation in zicht. Het is een unanieme beslissing van de band, wordt er beweerd. Maar is dat zo? Gewapend met pen, papier en twee smekende oren kom ik terecht in een tot in feestzaal ingerichte Brabantse varkensstal (echt waar!) en als ik diep in de nacht naar huis ga, ben ik wel wat wijzer geworden.
Maar de band zelf weigert op dit moment commentaar. Begrijpelijk, want het is nog zo vers. De emoties lopen hoog op. Toch probeer ik aan de hand van de vergaarde informatie het één en ander duidelijk te maken.
Wat is er gebeurd? Een korte samenvatting. Nog voordat de band een korte zomerstop houdt, pakweg vijf weken geleden, is er overleg. Rick de Leeuw en Rob van Zandvoort gooien de knuppel in het hoenderhok door de discussie over stoppen op gang te brengen. Gerben Ibelings en Phil Tilly sluiten zich bij het tweetal aan. Theo Vogelaars, één van de mede-oprichters, sputtert fel tegen. Maar hij is de enige en moet zich aansluiten bij de meerderheid. De band wacht totdat de manager terug is van vakantie om het besluit mede te delen. De theatertour wordt geschrapt, in overleg met het management wordt besloten een afscheidstoernee op te zetten langs de zalen, waaraan de Kecks de mooiste herinneringen hebben. En op donderdag 23 augustus wordt het afscheid van de band wereldkundig gemaakt.
Een dag later besteedt het NOS-journaal aandacht aan dit nieuws. En Theo mag voor de NOS-microfoon zeggen dat hij wel wilde doorgaan. Maar de meerderheid heeft anders beslist. Hoe jammer Theo het vindt, hoe vervelend wij het allen vinden.

Het eerste concert na de aangekondigde breuk staat te beginnen. Inmiddels is de stal volgelopen met de locale jeugd en een groep vaste Kecks-volgers. Iedereen hoopt dat Rick de Leeuw tijdens het concert ingaat op de naderende breuk. Maar Rick zwijgt. De band werkt in het begin in rap tempo de setlist af. Je voelt de spanning op het podium, de spanning onder de fans, van wie een meisje een traantje wegpinkt. En een trouwe volger: ,,Het is zo vreemd. Moeten we nu lekker tekeer gaan en net doen alsof er niets aan de hand is?'' Uiteindelijk komt de sfeer er toch in en vanaf het bekende intro van Gerben, Phil en Theo, waarmee 'De Jacht' wordt ingeluid, lijkt alles weer zo gewoon. En 'Met Hart en Ziel' als toegift. Een tekst om over na te denken. Zeker nu...

Na het concert worden de bandleden snel vervoerd naar een locatie, waar zij zich kunnen douchen. Bij de varkensstal is daartoe immers geen gelegenheid. Geluidsman Frits is druk in de weer met de instrumenten. Hij heeft begrip voor de beslissing. ,,Maar ik weet wel dat ik de jongens zal missen. Vooral de autoritten, die we samen maakten (Frits is tevens chauffeur van de band). Dat zijn altijd gezellige momenten.''
Duidelijk is wel dat de band niet uit elkaar valt, omdat er fricties zijn. Want dat is niet het geval, al wordt dat nu door sommigen beweerd. Wie de band na het concert samen ziet optrekken weet wel beter. De echte reden blijft vaag. Er kunnen wel 25 redenen zijn. Duidelijk is wel dat de band in deze zomer heeft gediscussieeerd over de ontwikkelingen in de muziek. Moeten de Kecks meegaan in het semi-populaire wereldje? Nee, daarvoor voelt niemand wat.

Het is tegen enen in Esbeek als Rick een duet zingt met Thé Lau. ,,Iedereen is van de wereld'', zingen ze broederlijk. Tsja... Inderdaad, er zijn enkele mensen momenteel totaal van de wereld.
Maar niets heeft het eeuwige leven, dus ook de Kecks niet. Al zullen cd's en videobanden eeuwig voortlevende herinneringen blijven. En laten we met zijn allen hopen dat in de komende maanden één van de optredens wordt opgenomen. Een live-cd als afscheidscadeau voor allen, die de band in goede en slechte tijd hebben gesteund. Het is een optie, die de band serieus neemt. Maar vast staat nog niets. In de komende weken overlegt het vijftal over de weg, die in het laatste deel van dit jaar zal worden bewandeld. En zodra er nieuws is, volgt er een mededeling op deze site.

Het is inmiddels half twee, in de stal dreunt vette dancemuziek. Tijd om naar huis te gaan. Met nog steeds één vraag: waarom? Maar de beslissing staat vast. Al was misschien een jaar denkpauze een optie geweest. Maar ook die suggestie is in de gesprekken tussen de bandleden gedaan. En het antwoord was duidelijk. Stoppen, het is voor vier van de vijf bandleden het enige goede besluit. En of het leuk is of niet, begrip is op zijn plaats. Ondanks alle emotionele reacties op de site. Want de Kecks heeft een schare trouwe fans. Die vinden dat de band in alle jaren te weinig waardering heeft gehad. De Tröckener Kecks zijn 21 jaar lang de underdog geweest in de Nederlandstalige popscene. En ook al was er wat meer belangstelling voor >TK; het ongekend hoge niveau van deze draaischijf is toch onvoldoende opgepikt in Nederland. Vergelijk het met andere Nederlandstalige bands, die waanzinnig gepusht worden. Het zal voor een deel te maken hebben met het verleden, waarin de band nauwelijks aan pr deed. Maar als op het selecte groepje kenners en de trouwe fans na niemand wil accepteren dat met >TK de top van de muzikale berg is bereikt, wat moet een band dan nog meer doen? Misschien is dat de belangrijkste reden geweest om deze beslissing te nemen. We zullen het binnenkort wel horen. We verheugen ons nu al op nog veel mooie momenten in de komende maanden. Waarin we langzaam kunnen wennen aan het idee nooit meer een avondje te kunnen 'Kecksen'. Al kan ik het me nog niet voorstellen.

Leesvoer